|

(( ای کسانی که ایمان آورده اید! بدون اجازه به خانه های پیامبر وارد نشوید))
با عرض سلام محضر دوستان عزیز و خوانندگان این صفحه:
چند روز پیش کتابی رو میخوندم در شرح حال امیرالمومنین علی (ع) و قسمتی از این کتاب به نظرم واقعاً اوج مظلومیت اهل بیت و شخص امیرالمومنین رابه تصویر می کشد که البته ذکر این نکته ضروری است که مولای متقیان، شیرخدا در عین قدرت و صلابت در مقابل نامردمان و جسوران به خانه وحی، تفکری جز برقراری اسلام در سر نداشتند.
این متن تقدیم عاشقان اهل بیت:
پس از گردهمایی سقیفه(لحظاتی پس از رحلت جانسوز رسول مکرم اسلام و انتخاب به اصطلاح خلیفه) که منجر به حوادث وحشتناکی چون اهانت به مولا علی و دختر گرامی پیامبر و شکستن پهلوی مبارک ایشان و سقط طفلی که ایشان در رحم داشتند شد. که گل یاس معطر نبی اسلام در اثر همان جراحات بیمار شدند و سرانجام در جوانی زندگی را بدرود گفتند و علی (ع) پس از رحلت ایشان در حالی که حزن و اندوه تمام وجودشان را فرا گرفته بود رو به قبر پیامبر کرده و گفتند:

" خدا چنین خواست که او زودتر از از دیگران به تو بپیوندد. پس از او شکیبایی من به پایان رسیده است اما آن چنان که در جدایی تو صبر کردم در مرگ دخترت نیز چاره ای جز صبر ندارم .شکیبایی بر مصیبت سنت است. ای پیامبر زهرا از دست من رفت و نزد تو آرمید. ای پیامبر خدا پس از او آسمان و زمین در نظرم زشت می نماید و هیچگاه اندوه دلم گشوده نمی شود. چشمانم بی خواب و دل از سوز غم کباب است تا خداوند مرا در جوار تو ساکن گرداند.
مرگ زهرا ضربتی بود که دلم را خسته و غصه ام را پیوسته گردانید و چه زود جمع ما را به پریشانی کشانید. شکایت خود را به خدا می برم و دخترت را به تو می سپارم. به تو خواهد گفت که امتت پس از تو در حق وی چه ستمها روا داشتند.
اگر بیم چیرگی ستمکاران نبود، برای همیشه کنار قبر زهرا می ماندم و می گریستم. خدا گواه است هنوز چند روزی از مرگ تو نگذشته و نام تو از زبانها نرفته، حق او را بردند(فدک) و میراث او را خوردند. درد دل با تو در میان می گذارم و دل را به یاد تو خوش می دارم که درود خدا بر تو باد و رضوان خدا بر فاطمه ".
این است سوز و گداز شیر خدا، حیدر کرار در سوگ همسر وفادارش. |