هركسي كو دور ماندازاصل خويش

                                        باز جويد  روزگار  وصل  خويش

  نميدونم چرا بعضي از ما از اينكه از اصل و نسبمون وگذشتمون حرف بزنيم ويا به اون شناخته بشيم احساس شرم مي كنيم ويا از اينكه كسي بفهمه ما آذري،كرد ،لر ،بلوچ و...هستيم احساس بدي پيدا مي كنيم.چرا؟؟؟؟

   و اين در صورتيست كه كشورهاي ديگه كه قدمت فرهنگ وتمدنشون به300 هم نميرسه دارن براي خودشون گذشته درست مي كنن.چرا بايد يك آذري از قزوين و  زنجان و تبريز تا اردبيل واروميه وماكو  در شهر خودش به زبان ديگري صحبت كنه؟ صحبت از ترك و لر و كرد و.... نيست .صحبت از حفظ گذشته واحترام به زبان مادري و ريشه هاي فرهنگيه.

  امروز حقير به جهت تعصبي كه به زبان مادري دارم ميخواهم با ارائه چند قطعه شعر به زبان آذري در حد توان، هرچند كوچك،  دين و  وظيفه بزرگي كه روي دوش خودم احساس مي كنم به فرهنگ وادب وزبان مادري و سرزمين پدري و كشور عزيزم ايران زمين اداء كنم.